Drzewo   4 Komentarze

Stoi czarne drzewo             E-20100421_0003

w jesiennym ogrodzie.

Patrzę na nie co dzień.

Latem miało drzewo

zieloną koronę,

na ramionach ptaki

żółte i czerwone.

Ręce wyciągało,

nieba dosięgało

i śmiało się, śmiało.

Teraz stoi smutne,

chłoszcze je ulewa.

Żal mi tego drzewa.

Odleciały ptaki

tam, gdzie nie ma zimy,

odleciały liście

za nimi, za nimi,

odleciały kwiaty,

zabrał je ze sobą

wicher lodowaty.

Żal mi tego drzewa.

Teraz stoi smutne,

nikt mu nie zaśpiewa.

Pobiegnę do drzewa,

wdrapię się na gałąź

i będę mu śpiewał,

a drzewo, a drzewo

będzie mnie słuchało.

Zaśnij, drzewo, zaśnij.

Jutro będzie jaśniej.

Jutro będzie ładnie,

śnieg na ziemię spadnie.

Będziesz sobie spało,

ubrane na biało,

śniegiem otulone…

A jak się obudzisz,

znowu będziesz miało

zieloną koronę.

                     Danuta Wawiłow

Posted 14 listopada 2010 by andipab in Bez kategorii

4 responses to “Drzewo

Subscribe to comments with RSS.

  1. Drzewo… wierny, współtowarzysz człowieka, jakże przez wielu ludzi lekceważone, postrzegane często jako zawalidroga, coś co powinno się wyciąć, aby poszerzyć asfaltową drogę, po której można pędzić samochodem – szybciej i szybciej, jeszcze szybciej… I tylko czasem, gdy zmęczeni tempem życia szukamy odpoczynku, czystego powietrza, schronienia przed palącym słońcem, budzą się wspomnienia – kiedyś rosły tu takie piękne, duże drzewa, kojąco szumiące listowiem, a w kornach ich spiewały ptaki…
    Smutne jest to, że tak mało ludzi tak naprawdę widzi w drzewach żyjący organizm, współmieszkańca naszej planety…

    Polubienie

  2. No właśnie… dzisiaj te drzewa nie są tak piękne jak wczoraj, ale czyżby? Ja lubię patrzeć sobie i na takie; czasem dojrzysz tam w górze jakieś ciekawe skrzyżowanie gałęzi, dojrzysz zapomniane gniazdko jakiegoś ptaka… tego nie widać, gdy gałęzie są pokryte listowiem. A czy to drzewo tak naprawdę jest smutne? Ono jest zmęczone! Pracowało tyle miesięcy na nas i na wszystkie żyjątka, by nam tlenu nie zabrakło i jeszcze na zapas coś zostało i teraz?… ma swój zasłużony odpoczynek, po ciężkiej pracy! Dlaczego wiosną, gdy się budzą ze snu, podziwiamy ich piękność? Są takie wypoczęte, ich zieleń zmienia się niemal każdego dnia… zregenerowały siły, odpoczęły i są gotowe do kolejnej pracy, bez której my nie moglibyśmy istnieć. To jest mój punkt widzenia smutnego drzewa, które wcale nie jest smutne… ono po prostu śpi! Podziwiajmy więc jego sen, taki piękny, rytmiczny i spokojny!

    Polubienie

  3. Przyjdzie wiosna i będzie zielono i pięknie :)

    Polubienie

  4. ……………….?

    Polubienie

Dodaj komentarz

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.